Dołącz do czytelników
Brak wyników

Koncepcje

7 czerwca 2022

NR 3 (Maj 2022)

Fundamenty tworzenia programu diagnostycznego

0 47

Od zawsze konserwacja i utrzymanie urządzeń w dobrym stanie były w centrum zainteresowania osób dbających o prawidłowy przebieg procesu produkcyjnego. Najbardziej prymitywne metody polegające na naprawie czy wymianie wadliwych elementów wprowadzane były od samego początku istnienia najprostszych nawet maszyn. Wraz ze wzrostem złożoności procesu i samych urządzeń, zadanie to zaczęło przysparzać coraz większych trudności. Zaczęto poszukiwać efektywnych metod i strategii mających zapewnić bezawaryjność i ciągłość procesu.

Jakie są wiodące strategie eksploatacyjne i jak je dobrać

Strategia w ujęciu długofalowym (zazwyczaj kilkuletnim) ma za zadanie osiągnięcie założonych celów biznesowych. Mogą nimi być np.: obniżenie zużycia energii, wzrost niezawodności, uniknięcie strat związanych z nieplanowanymi przestojami itp.
Strategia utrzymania lub strategia eksploatacji to taktyka pracy z obiektem – zespół metod jego utrzymywania w dostępności technicznej. Mnogość procesów użytkowanych maszyn i środowisk ich pracy doprowadziła do wykształcenia się kilku podstawowych strategii utrzymania ruchu. Podstawowym podziałem, jaki możemy tu wyróżnić, to podział na utrzymanie reakcyjne i prewencyjne. Strategia reakcyjna utrzymania ruchu polega na podejmowaniu działań wobec urządzeń dopiero na podstawie wykrycia lub wystąpienia usterki lub awarii. Natomiast strategia prewencyjna zakłada działania zanim jeszcze dojdzie do zdarzenia niepożądanego. W ramach tego głównego podziału wyróżnić można różne strategie.

Strategia Utrzymania Awaryjnego 
(Run to Failure – RTF)

Zwana również konserwacją doraźną lub też awaryjną. Odnosi się do działań, które podejmowane są wtedy, gdy nastąpiło uszkodzenie elementu, a ich celem jest przywrócenie normalnego stanu roboczego urządzeń. Charakteryzuje się brakiem badań urządzeń pod kątem ich aktualnego stanu.

Strategia Utrzymania Korygującego 
(Differed Corrective Maintenance)

Metoda reakcyjna polegająca na podjęciu działań naprawczych po zaobserwowaniu usterki lub anomalii. Podejmowane są trzy zasadnicze kroki: identyfikacja problemu, izolacja i usunięcie usterki natychmiastowo lub w odroczeniu, tak aby przywrócić stan zdatności. 

Strategia Utrzymania Planowo – Zapobiegawczego 
(Planned Maintenance – PM)

Konserwacja rutynowa, planowa. Jest to metoda bazująca na doświadczeniu oraz zaleceniach producentów, na podstawie których przyjmuje się konkretny harmonogram prewencyjnych wymian części podatnych na awarię w oparciu o czas eksploatacji, parametry wykonanej pracy (powtórzenia, tony, sztuki etc.). Ma ona na celu eliminowanie z użycia części o najwyższym prawdopodobieństwie wystąpienia usterki, zanim doprowadzą do nieplanowanego, kosztownego przestoju.

Strategia Utrzymania Według Stanu Technicznego lub Predykcyjna
(Condition-Based Maintenance – CBM lub Predictive maintenance – PdM)

Metoda utrzymania urządzeń korzystająca z danych uzyskiwanych za pomocą badań diagnostycznych pomagających ocenić ich rzeczywisty stan techniczny. Celem tej metody konserwacji jest podejmowanie działań naprawczych we wczesnych stanach degradacji, zanim doprowadzą one do awarii funkcjonalnej. Przewagą tej metody jest dokonywanie remontów tylko wtedy, gdy jest to rzeczywiście konieczne, a nie jak przypadku działań prewencyjnych, w uprzednio określonych interwałach.

Jak dobierana jest strategia utrzymaniowa?

Czynnikiem, który decyduje w rozważaniach nad doborem strategii utrzymaniowej jest krytyczność obiektu/urządzenia – zespół metod, których celem jest uhierarchizowanie urządzeń według ich istotności.
Nie wszystkie spośród maszyn w ramach jednego przedsiębiorstwa czy linii produkcyjnej są jednakowo istotne dla procesu i jednakowo ryzykowne dla organizacji. Uszkodzenie poszczególnych elementów powoduje niejednakowe konsekwencje. Może się zatem okazać,...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy