Wwyniku procesu obróbki plastycznej obrabiane elementy uzyskują pożądane, zaplanowane przez konstruktora kształty i wymiary. Proces nadawania pożądanych kształtów materiałom może przebiegać na zimno, na gorąco i na półgorąco. Dobór odpowiedniej techniki powinien być uzależniony przede wszystkim od temperatury rekrystalizacji, a także dostosowany do założonych efektów oraz rodzaju i grubości materiału. Cechą charakterystyczną obróbki plastycznej jest to, że nie narusza ona spójności materiału i nie powstają w jej trakcie odpady, takie jak np. wióry, co jest typowym elementem dla obróbki ubytkowej, takiej jak obróbka skrawaniem.
Do głównych cech obróbki plastycznej zaliczyć można:
REKLAMA
- odkształcenia plastyczne, gdzie materiał pod wpływem sił przechodzi w stan plastyczny, a jego odkształcenia są trwałe i nie wraca on do pierwotnego kształtu po usunięciu obciążenia (wymaga przekroczenia granicy plastyczności materiału);
- zachowanie ciągłości materiału, co sprawia, że w procesie obróbki nie dochodzi do pęknięć ani rozdzielenia materiału, co pozwala na formowanie wyrobów z jednorodnej bryły materiału;
- zmianę kształtu i wymiarów – obróbka plastyczna umożliwia nadawanie materiałom pożądanych kształtów i wymiarów;
- wpływ na właściwości mechaniczne, gdyż w trakcie procesu obróbki plastycznej materiał może ulec umocnieniu (np. podczas zgniotu w obróbce na zimno) lub zmieni się jego struktura ziarnista (np. w obróbce na gorąco dzięki rekrystalizacji).
Obróbka plastyczna na zimno i na gorąco
Jak już wspomniano, obróbka pla...
Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów
Co zyskasz, kupując prenumeratę?
- sześć numerów magazynu „Służby Utrzymania Ruchu”,
- dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej,
- dostęp do czasopisma w wersji online,
- dostęp do wszystkich archiwalnych wydań magazynu oraz dodatków specjalnych...
- ... i wiele więcej!
