Dołącz do czytelników
Brak wyników

Dobór strategii utrzymania ruchu

Artykuł | 7 stycznia 2021 | NR 6
0 92

Park maszynowy wymusza prowadzenie działań utrzymujących ich ruch. Awarie, usterki, zatrzymania, zawieszenia sprzętu – to zdarza się wszędzie, nawet w najsprawniej i najbardziej efektywnie działających zakładach. Im więcej danych o jakości maszyn, wydarzeniach historycznych i o tym, jak wpływają na produkcję,  tym pełniejsza możliwość zaplanowania przeglądów i działań konserwacyjnych. Dzięki temu w przyszłości mamy szansę uniknąć większości nieplanowanych strat.

 

Strategia utrzymania ruchu musi być jednak adekwatna do poziomu przedsiębiorstwa. Wprowadzanie nagłych zmian z dnia na dzień może skończyć się gorzej niż zupełne zaniechanie modyfikacji sposobu pracy. Warto więc najpierw przeanalizować, na jakim etapie rozwoju jesteśmy, a dopiero później podjąć kroki ku optymalizacji utrzymania ruchu.

 

Gdzie jestem?

Przedsiębiorstwo produkcyjne może dysponować jednym ploterem i wytwarzać drewniane zabawki dla dzieci na niewielką skalę. Może również składać się z kilku fabryk na całym świecie, dysponować tysiącami różnych maszyn i urządzeń, dostarczając miliony produktów każdego roku. Każde przedsiębiorstwo produkcyjne potrzebuje utrzymywać ruch, bez względu na liczbę maszyn czy założone cele. Bez odpowiedniej strategii utrzymania ruchu prędzej czy później dojdzie do zdarzenia, które może poważnie zaburzyć płynność pracy w firmie.

W inny sposób jednak podchodzi do kwestii utrzymania ruchu mikroprzedsiębiorstwo, a w inny wielka korporacja produkcyjna. Niejednokrotnie nawet pojedynczy przedsiębiorcy, właściciele działalności gospodarczych, parają się produkcją na małą skalę, wytwarzając produkt pod jakimś względem unikalny, wypełniający niszę rynkową. Często zdarza się tak, że w firmie tego typu pracuje tylko jedna osoba –
właściciel. Jak wówczas mówić o utrzymaniu ruchu, skoro jedna osoba odgrywa rolę pracownika działu produkcyjnego, obsługującego maszynę, prezesa, handlowca i specjalisty ds. zakupów? Wydawać by się mogło, że przy jednym czy dwóch urządzeniach do wytwarzania utrzymanie ich w ruchu będzie proste. Trudno jednak być ekspertem w każdej dziedzinie i czasami pozyskanie wiedzy niezbędnej do odpowiedniej pracy z maszyną jest trudne i czasochłonne. Prawie tak trudne i czasochłonne jak zawsze jest profesjonalne planowanie utrzymania ruchu w fabryce. Pracujące równolegle, uzupełniające się linie produkcyjne zarządzane są przez całe zespoły specjalistów. Liczba parametrów, które należy tutaj wziąć pod uwagę, planując pracę działu UR, jest tutaj wręcz niewyobrażalna.

Nie ulega wątpliwości, że w obu przypadkach, a także wszystkich pośrednich, do zapewnienia ruchu maszyn potrzebny jest plan, czyli strategia. Strategia UR obejmuje wszystkie działania prowadzone w obszarze utrzymania ruchu infrastruktury technicznej. Są to działania ukierunkowane na osiągnięcie założonych celów. Może to być wzrost niezawodności, obniżenie kosztów zużycia energii, poprawa dostępności czy zwiększenie bezpieczeństwa miejsca pracy. Strategia utrzymania ruchu w ujęciu długofalowym to właśnie plan zakładający cele, które należy osiągnąć, oraz zasoby niezbędne do osiągnięcia tych celów. Strategia bazuje na założeniach biznesowych, możliwościach finansowych i czasowych oraz warunkach technicznych panujących w firmie. Zakłada się, że poprawny horyzont czasowy dla opracowywania strategii utrzymania ruchu to 2-5 lat. W planowaniu strategii utrzymania ruchu konieczne jest wzięcie pod uwagę strategii eksploatacyjnej poszczególnych maszyn, a więc planów produkcyjnych na kolejne lata [1].

Pierwszym krokiem jest więc odpowiedź na pytanie „Gdzie jestem?”, czyli co produkuję, jakie maszyny są w tym celu wykorzystywane, w jakie interakcje wchodzą, jak częstych i czasochłonnych...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy